كاووس حسن لى كاووس حسن لى متخلّص به « فلق » به سال 1341 ه . ش در قنات نو « بن گشت » از روستاهاى خرم بيد به دنيا آمد . تحصيلات ابتدايى و دبيرستان خود را در همانجا گذراند . سپس وارد دانشسراى آباده شد . حسن لى تحصيلات خود را در مقاطع كارشناسى ، كارشناسى ارشد و دكترا در رشته‌ى زبان و ادبيات فارسى در دانشگاه شيراز ادامه داد و فارغ التحصيل گرديد و هم اكنون در دانشگاه علوم پزشكى شيراز و چند دانشگاه ديگر مشغول تدريس مىباشد . حسنعلى از سال 1360 شمسى در روزنامه‌ها و مجلات به نوشتن مقالات و نشر اشعار خود پرداخته است « 1 » . وى قالب‌هاى كلاسيك و سپيد را در سرودن شعر آزموده است از آثار او مىتوان : « من ماه تابانم » ، « سلسله موى دوست » ، « رستاخيز كلمات » ، « سخن اهل دل » ، « به لبخند آينه‌اى تشنه‌ام » و همچنين بيش از سى مقاله علمى در مجله‌هاى ادبى و علمى كشور نام برد . - * - آخرين ديدار : آسمان كربلا آن روز آتشبار بود * آن زمين سوخته دريايى از اسرار بود كوچه‌هاى آسمان پر بود از بوى عطش * آب هم چشم انتظار لحظه‌ى ايثار بود پيچ و تابى داشت آب دجله از شلاق شرم * چرخ بىتقصير هم در حال استغفار بود با طلوع زخم ياران تشنگى از ياد رفت * دشمن از بيچارگى با مشك در پيكار بود پايه‌هاى عرش مىلرزيد ، آن ساعت كه ديد * بين ماه و مهر تابان ، آخرين ديدار بود ذو الجناح از عرصه بر مىگشت امّا جاى گل * گوئيا صد كوه غم اين بار بر او بار بود در ميان آتش و خون باغى از گل مىشكفت * دستى از اعجاز بىترديد در اين كار بود سينه‌ى شب را فلق بشكافت روز از نو دميد * روزگار عشق ، ورنه ، روزگارى تار بود « 2 »

--> ( 1 ) - سيماى شاعران فارس در هزار سال ؛ ص 1236 . ( 2 ) - حديث باب عشق ؛ ص 78 .